Szukaj
Nowości

Strona 1 z 5  > >>

wrz 29, 2014

Dnia 20 września 2014 roku zmarł Thomas Dzieciaszek, syn Henryka i wnuk Antoniego Dzieciaszka. Pokój Jego Pamięci.

sie 17, 2014

Dnia 15 sierpnia 2014 roku zmarł Marian Dzieciaszek, syn Kazimierza i wnuk Franciszka Dzieciaszka. Pokój Jego Pamięci.

sty 11, 2014

Dnia 10 grudnia 2013 roku zmarł Stanisław Adam Kozerawski, wnuk Heleny Kozerawskiej i prawnuk Hipolita Dzieciaszka. Pokój Jego Pamięci.

Kontakt
Administrator strony
Jerzy Dzieciaszek
Email: info@dzieciaszek.com

Jesteś tutaj: Strona główna » Historia rodziny » Walewscy w Parzymiechach

Walewscy w Parzymiechach

 

Kilka słów warto poświęcić Walewskim - właścicielom Parzymiech w najbardziej interesującym nas okresie pierwszej połowy XIX. Jest to okres, z którego mamy już udokumentowaną wiedzę o naszych przodkach, zanim zaczęli oni opuszczać Parzymiechy.

Informacje o nich pochodzą z książki „Walewscy herbu Kolumna w XVII-XVIII wieku” Michała Kobiereckiego oraz z „Genealogii Potomków Sejmu Wielkiego” Marka Jerzego Minakowskiego a także z odnalezionych przeze mnie aktów metrykalnych.

Ludwik Walewski urodził się w 1754 roku, jako jedyny syn łowczyca sieradzkiego Wojciecha. Odziedziczył po nim sześć wsi w okolicach Sieradza, gdzie ta linia Walewskich mieszkała od dawna, był posłem na sejm, awansował na urząd chorążego młodszego piotrkowskiego. Przez większość swego życia prowadził transakcje nieruchomościami, tak, że nie jest łatwo ustalić, ile miał wsi. W najlepszym okresie miał ich dwanaście. Ludwik Walewski kupił Parzymiechy w 1796 roku od Augusta i Ksawerego Ponińskich za 43 tysiące złotych i jest prawdopodobne, że w końcu na starość osiadł na stałe w Parzymiechach.

W tym czasie dziedzicem w Parzymiechach był Piotr Błeszyński (ur. 1752), podkomorzyc sieradzki, ale wieś była częścią dóbr rodziny Ponińskich, z których pochodziła jego żona Honorata. Ponińscy rezydowali w Lipiach i nie interesowali się zbytnio Parzymiechami. Za Walewskich to się zmieniło, ponieważ wieś stała się centrum ich dóbr.

Ludwik miał dwie żony i z drugą z nich, Antoniną z Kalinowskich miał czworo dzieci - Karola (ur. 1795 r.), Napoleona (ur. 1802 r.), Michała (ur. 1804 r.), i Justynę (ur. 1807 r.). Ludwik zmarł około 1820 roku.

Najstarszy syn Karol przejął Parzymiechy po ojcu. Napoleon przejął Pstrokonie, Woźniki, Świerzyn, Gorzuchów i Lisów. Michał przejął Krześlowo, Kurowo, Wypychowo, Podlesie, Dziuby i Stara Poczta.

Karol ożenił się z Marią Radolińską herbu Leszczyc z Żelazkowa około 1820 roku. W 1822 roku, 9 listopada przyszedł na świat ich syn Piotr Ludwik Teodor Walewski. W trzy lata później, 5 kwietnia 1825 roku urodziła się córka Jadwiga.

Jadwiga wyszła za mąż za Henryka Stanisława hr. Lanckorońskiego z Brzezia herbu Zadora, w 1850 roku w Berlinie, i od tej pory nie mieszkała raczej w Parzymiechach. Miała z nim czwórkę dzieci – Henrykę, Jana, Antoniego i Bolesława, które przyszły na świat w Berlinie, Ulbersdorff na Śląsku i Bolesławcu Wieluńskim w latach 50-tych. Zmarła bardzo młodo w wieku 32 lat, 23 sierpnia 1857 roku w Parzymiechach, prawdopodobnie z powodu komplikacji poporodowych. Najmłodszy syn Bolesław miał wtedy 7 tygodni.

Jej małe dzieci mogły przebywać przez jakiś czas w Parzymiechach pod opieką dziadków. Co najmniej był tam najmłodszy syn Bolesław, który w wieku 4 lat zmarł 27 listopada 1861 roku w Parzymiechach. Później jeden z pozostałych synów był porucznikiem w pułku gwardii pruskiej w Berlinie, a drugi dziedzicem i dzierżawcą dóbr na górnym Śląsku.

Na cmentarzu w Parzymiechach do dziś stoi pomnik Jadwigi i jej syna Bolesława. Jest to jedyna  trwała pamiątka po Walewskich, jaka pozostała w Parzymiechach.

Syn Piotr w latach 50-tych XIX wieku przejął majątek od ojca. W akcie zgonu swojej siostry Jadwigi figuruje jako Dziedzic Dóbr Parzymiech, natomiast rodziców opisano jako „niegdyś Dziedziców Dóbr Parzymiechy w tejże Wsi przy Synie zamieszkałych”.

Obaj Walewscy, ojciec i syn, byli aktywnymi członkami Towarzystwa Rolniczego i z zamiłowaniem wprowadzali nowinki w swoim gospodarstwie. Pisywali do Roczników Gospodarstwa Krajowego, pisma Towarzystwa Rolniczego, artykuły na temat nowoczesnych metod prowadzenia gospodarstw rolnych. Karol napisał o tym w artykule w 1842 roku, Piotr zamieścił w Rocznikach z 1859 roku artykuł „O żywieniu inwentarza gotowanemi kartoflami” podkreślając, że był pierwszym, który wprowadził ten sposób karmienia żywego inwentarza zimą. Dzięki temu artykułowi wiemy, że żywy inwentarz Dworu Parzymieskiego liczył w owym roku 40 koni, 126 sztuk bydła rogatego i 3100 owiec. Piotr został również wybrany zastępcą członka rady powiatowej powiatu wieluńskiego w 1861 roku.

Walewscy sprzedali Parzymiechy po Powstaniu Styczniowym. Powodem był prawdopodobnie ukaz carski nakazujący sprzedaż majątków przez właścicieli ziemskich sprzyjających Powstaniu. Karolowi chyba niezbyt łatwiej przyszło sprzedać Parzymiechy, w które przecież tak wiele zainwestował i stworzył z nich swoją siedzibę rodową. Nie udało mi się wyśledzić ich dalszych losów po opuszczeniu Parzymiech.

 

Następna strona:  Życie w XIX wieku